Maya

“Weet je dat jij echt grappig bent, voor een vrouw?”
“Weet jij al dat je echt een generaliserende zak bent, voor een mens?” is steevast mijn antwoord als ik de bovenstaande zin weer eens naar mijn hoofd gesmeten krijg. En tegenwoordig vertel ik zelfs tegen mannen dat ik theatermaker ben, in plaats van cabaretier wat daadwerkelijk mijn beroep is. Op dat laatste kreeg ik zo vaak als antwoord “Oh ja joh? Ik vind vrouwen nooit grappig. Ik ken ook geen enkele grappige cabaretiere.”
dat ik mezelf op een gegeven moment de discussie wilde sparen. Iets wat ik heel kwalijk vind, omdat ik niet van mening ben dat ik mezelf op wat voor manier dan ook hoef te excuseren voor het beroep dat ik gekozen heb. Ik ben grappig en ik ken onwijs veel grappige vrouwen én mannen. Net zo goed als dat ik heel veel niet grappige vrouwen en mannen ken. Maar het blijft verschrikkelijk frustrerend dat ik als vrouw, die net opgetreden heeft naast een paar (mannelijke) collega’s uit mijn comedycollectief, van de vader van één van die collega’s een aai over de wang krijg met de woorden ‘Meid, wat hield jij je goed staande tussen die mannen.’. Serieus: ROT. OP. Ik ben net zo goed mens als zij en ik heb net zoveel humor en persoonlijkheid als zij. Ik hoef geen applaus te krijgen als blijkt dat ik als vrouw ook scherp uit de hoek kan komen. Ik wil applaus krijgen voor de dingen waarmee ik scherp uit de hoek kom. Net als mijn mannelijke collega’s dat krijgen.
Ik ben een tijd lang de strijd aan gegaan met eenieder die op mijn pad kwam om te bewijzen dat ik ook heus grappig ben, al heb ik een vagina, maar daar ben ik mee gestopt. Ik heb niks te bewijzen. Ik weet, hoe arrogant het ook mag klinken, dat ik humor heb en ik wil niet ver buiten mijn eigen grenzen gaan om dat over te laten komen. Vind je me niet grappig? Balen, er komt wel weer iemand die dat wel vindt.
Waar ik me wel kapot aan kan ergeren is de term ‘vrouwencabaret’. Laatst had ik een discussie met een vrouw waarin ik aangaf dat ik die term denigrerend vind, omdat het alleen gebruikt wordt in de negatieve vorm. Waarop zij zei: “Maar mannen kunnen net zo goed ‘vrouwencabaret’ maken, dat betekent gewoon dat wat ze maken braaf en inhoudsloos is.” Ik legde uit dat ik het niet fijn vind dat er blijkbaar twee onderverdelingen bestaan in mijn werkveld en dat dat ‘vrouwencabaret’ en ‘cabaret’ is. What the hell ever happened to ‘goed cabaret’ en ‘slecht cabaret’? Al is zelfs dat al onwijs subjectief.
Al met al vind ik het erg teleurstellend en soms ook verdrietig om te beseffen dat mijn werkveld ondergedompeld is in seksisme en dat ik blijkbaar voor sommige mensen bij het betreden van een podium al met 1-0 achter sta alleen vanwege mijn geslachtsdeel. Ik heb mezelf nooit als anders gezien dan mijn mannelijke collega’s en ik hoop dat er ooit een tijd komt waarin mijn medemens dat onderscheid ook niet meer zal maken.