Gerard

Mijn vrouw en ik zijn allebei hoog opgeleid (PhD). We hebben 2 kinderen en werken allebei 4 dagen. Aan mijn vrouw wordt regelmatig (door vrouwen!) gevraagd of ze niet wat minder wil werken, want het is wel heel zwaar om zoveel te werken met een gezin. Aan mij wordt regelmatig (door vrouwen en mannen!) gevraagd of ik niet liever fulltime wil werken in plaats van een hele dag te babysitten. Het kost ons beide moeite om deze druk te weerstaan, maar we doen dit omdat we beiden zoveel mogelijk uit zowel onze carrière als ook uit ons gezinsleven willen halen.

Aan de andere kant zie ik veel hoogopgeleide vrouwen die zich zonder morren en tot grote tevredenheid schikken in een baan onder hun niveau voor 2 of 3 dagen per week. Ik zie ook mannen die op het werk blijven hangen totdat de kinderen al op bed liggen en die er niet aan moeten denken om een dag alleen met ze door te brengen.

Dus als je seksisme wilt overwinnen moet je vooroordelen overwinnen. Maar het kan wel. Je moet alleen niet bang zijn. Aan de andere kant denk ik dat er toch ook wel heel veel mannen en vrouwen zijn die zich prima in een stereotype rolverdeling kunnen vinden en die daar absoluut geen seksisme in zien. Deze mensen zijn in de meerderheid en juist deze groep is daardoor (passief) verantwoordelijk voor een seksistisch klimaat. Hoeveel last je hiervan zelf hebt hangt er denk ik ook vanaf hoe sterk je in je schoenen staat.

Wie wil afwijken van de norm moet niet bang zijn hier kritiek op te krijgen. Wie de norm wil veranderen moet in de meerderheid zijn. Ik zie dat op dit aspect niet snel gebeuren.