Ik ben gezegend met een prima uiterlijk, geen super model maar mag er best zijn. Ik kleed me daarnaast graag een tikkeltje sexy en ben dol op hoge hakken. Ik realiseer me dat “men” hier direct een bepaald beeld bij heeft van hoe losbandig ik wel niet zou zijn. Je zou dus denken dat je door kleding aan te passen “ongewenste” aandacht kunt vermijden. Dat is in ieder geval het verwijt wat ik naar me geslingerd krijg als ik hierover klaag.
Niets is minder waar….
Mijn topdag van mannelijke triestheid. Het begon met een zachte band (nee heren was niet jullie schuld), bij een winkel om de hoek kocht ik een fietspomp, zo’n wat ouderwets ding die je met een schroef op een plankje vast moet zetten. De meneer achter de toonbank, “dat er vast wel een vrijwilliger was te vinden die dat voor me kon doen, moest vooral mijn handjes niet vuil maken”.
Ik ging vervolgens mijn fiets oppompen, een groepje (jonge)mannen liep langs, (en het is niet anders oppompen doe je nu eenmaal gebukt) ”hey lekker wijf blijf eens staan dan steek ik ‘m er ff in”.
Zucht….
Op naar de volgende actie, mijn was wegbrengen, ik liep (hartje A’dam) met mijn waszak richting de tram en hoorde als volgt, “ he, we zijn toch niet op de wallen, maar als ik dit lekkere sletje zie……, zijn we misschien verdwaald”. En bedankt.
Afijn ook de tram weet ik te bereiken, ik stap in en voel de adem van een mannelijk persoon in mijn nek. Niet heel zeldzaam in de tram overigens, maar nu was de tram bijna leeg, de noodzaak om mijn heupen vast te pakken bij iedere bocht ontging mij volledig.
Ik had het gehad en haalde uit……
het was mijn rommel dag, dat betekent, haar in een staart, geen make up, XXL trui en dito broek… hoezo we vragen erom.
Waarom toch op deze manier, wat willen deze “personen” met dit soort teksten bereiken. Ze denken toch werkelijk niet dat er na zo’n opmerking een praatje inzit?

























