Vorig jaar heb ik een huis gekocht, alleen. Ik heb alle gesprekken gevoerd, ik heb met makelaars en hypotheekverstrekkers om tafel gezeten, ik heb alle documenten geleverd en alles ondertekend.
Toch werd mijn vriend telkens gevraagd hoe hij de onderhandelingen heeft gedaan, wat hij voor het huis heeft betaald en wat voor hypotheek hij heeft afgesloten.
Mij werd dan gevraagd hoe ik ‘ons paleisje’ zou willen inrichten en welke verf, behang en meubels ik ging uitkiezen.
Ik ben nu moeder van een dochter. Als ik mensen vertel dat ik binnenkort waarschijnlijk promotie kan maken, zijn ze verbaasd dat ik dat ‘als moeder’ überhaupt wil. ‘Wil jij dan niet meer dagen in de week bij je dochter zijn?’
Als vriend vertelt dat hij verschillende cursussen mag doen om zich te ontwikkelen in zijn vakgebied, vindt iedereen dat zeer prijzenswaardig. Maar niemand vraagt aan hem hoe zijn ontwikkeling het samenzijn met zijn dochter in de weg staat.

























