Daphne

Ik weet niet hoe vaak ik wel op de trein of in de tram ben lastig gevallen, meestal is het onschuldig (soort van) dat ze kusjes naar me toe blazen, of dat ze willen weten waar mijn “man” is (ik ben 21 dus trouwen denk ik nog niet aan, en daarnaast hoezo hoor ik een man te hebben?) maar er zijn vaker wat ergere dingen gebeurd. Zo als dat ik in de tram zat, muziekje luisteren, uit t raam staren, onder weg naar me les, en een vreemde man, probeert me over mijn bovenbeen te strelen, ik zei dat hij moest stoppen, deed ie t weer, en weer, en toen ben ik opgestaan en heb ik luid gezegd dat hij zich misdroeg en dat zijn gedrag ongepast was “meneer ik weet niet wie u bent maar dat is niet normaal gedrag, u mag mij niet zomaar aanraken, zelfs niet als u het eerst zou vragen.” maar deed iemand wat? Nee. Hij is me zelfs nog de tram uit gevolgd. Als ik niet zulke lange benen had was hij mij zeer zeker helemaal naar mijn les gebouw gevolgd. En nog geen 2 weken terug stond ik in de trein, gewoon te wachten tot mijn stop, beetje facebooken, muziek luisteren. Het was spits dus ik kon nergens zitten, en ik leunde dus tegen de linker muur aan van de trein (waar de trap naar beneden gaat) en omdat ik best wel lang ben, zat mijn kont op het niveau van de railing naar beneden. 2 minuten de trein reis in, en oudere man, komt onderaan de trap staan, en elke zo veel seconden neemt ie een stapje verder omhoog, terwijl hij me aanstaart, en naar me hijgt, met zijn hand op de railing. Ik draaide me schouder tas zo dat hij NIET bij mijn kont kon, als een beetje een barrière, en toch probeerde hij het. IK ben toen maar ergens anders gaan staan en ben heel snel de trein uitgevlucht toen het kon. Hij heeft niks gedaan, maar het was alsnog eng.