Anoniem

Toen ik 16 jaar was, had ik een bijbaantje bij een restaurant in de buurt. Het was niet erg groot, dus ik had maar een paar collega’s en stond vaak alleen in de bediening. De mensen in de keuken maakten vaak opmerkingen naar me, zoals ‘Lekker kontje heb je in die broek’ en ‘krijg ik vandaag een kusje van je?’ Ik deed er altijd maar lacherig over, want ik wilde mijn baan niet kwijtraken, maar diep vanbinnen kon ik wel huilen. Verschrikkelijk vond ik het. Omkleden moest altijd boven op de zolder, zonder privacy. Ik heb het nooit durven vertellen tegen iedereen, omdat ik het gevoel heb dat het niet zo erg is, iedereen doet er een beetje lacherig over.

Uiteindelijk heb ik ontslag genomen. Ik ben blij dat ik die keuze gemaakt heb.