Lia

Ik was een keer in Rome, en een vriendin en ik gingen samen een overvolle bus in. Beide werden we zo’n beetje aangerand, door oudere mannen die tegen ons aan duwden en hun handen probeerden over ons heen te glijden. We spraken allebei geen Italiaans, en konden ons nauwelijks verroeren omdat de bus zo vol was. Gelukkig hebben we beide de mannen een beetje van ons af kunnen duwen, maar ik voelde me alsnog erg machteloos. We konden ons verhaal wel kwijt bij onze mannelijke+vrouwelijke vrienden die (natuurlijk) ontzettend begripvol waren, en twee van onze mannelijke vrienden die daarvoor met ons waren geweest voelden zich zelfs schuldig dat ze ons alleen hadden gelaten. Die ervaring heeft me wel doen zien dat er ook goede, oprechte mannen zijn die je willen helpen. Ik was toen 16, de mannen gok ik op 40 of 50.

Het is fijn deze inzendingen te lezen. Ik heb vaker dingen meegemaakt, die niet zozeer op zich een grote indruk hebben gemaakt maar toch ervoor hebben gezorgd dat ik me constant onveilig, en als lustobjectje voel. Een jongen, die nota bene twee jaar jonger is, slaat mij zomaar op de kont – ik kén hem niet eens, alleen zijn naam! – en kijkt met een blik naar mij alsof hij beter is dan ik, alsof hij controle over mij heeft, alsof hij er sowieso wel mee weg komt… en ik kan alleen maar stomverbaasd kijken en reageer te laat, maar houd me wel voor hem te slaan de volgende keer dat hij dat doet. Maar uiteindelijk doe ik niks, uiteindelijk komt hij er weer mee weg. Hier is iets mis, er klopt hier iets niet. Waarom heeft dit zo’n groot effect op mij, waarom laat ik het zo’n groot effect op mij hebben? Waarom reageer ik niet beter, terwijl ik me juist in die tijd zo groot en sterk voelde?