Lydia

Zojuist weer een typisch gevalletje van objectificatie meegemaakt; Sta je in een gangpad van de supermarkt, pakken rijst te pakken en dan hoor je ineens 2 mannenstemmen achter je zeggen “die billen, oh man kijk die billen” afgewisseld met dingen in een taal die ik niet versta, dus ik kijk vanuit mn ooghoeken om me heen om te checken of dit niet over iemand anders gaat, maar blijkbaar ben ik dus op dat moment eventjes de enige vrouw in dat gangpad. Dus ik draai me om, kijk ze verontwaardig/beledigd aan en ik meteen in versnelde pas richting de kassa lopen in de hoop dat ik ze onderweg niet weer tegen kom.

Maar serieus; Ik begrijp best dat er mannen zijn die kicken op bepaalde soorten billen en dat ze daar met hun vrienden over willen praten, maar zo over iemand praten alsof ik een of ander object ben dat te keur staat ofzo en dan ook gewoon HARDOP, waar de persoon in kwestie bij staat vind ik op z’n zachtst gezegd nogal ranzig. Echt, ik schaamde me dood dat ik zo in het openbaar hardop gereduceerd werd tot m’n achterste. Zo irritant!