Ik kijk en praat graag over sport. Ik kijk al mijn hele leven voetbal, wielrennen en tennis omdat ik dat leuk vind. Als ik voor het eerst mensen hierover vertel, word ik behandeld als een soort wereldwonder en benaderd met totaal ongeloof:
– je kijkt zeker omdat je vriend/vader veel kijkt?
– ik word getest op mijn kennis van spelers, regels en wedstrijden. Ieder goed antwoord wordt met totale verbijstering begroet.
– Ben je lesbisch?
– welke sporter vind je het knapste?
– jij kijkt vast voor de mooie lichamen
Ook nadat ik de tests en het vragenvuur heb doorstaan is het niet de bedoeling dat ik een eigen mening heb. Als ik het eens ben met de groep word ik erkend in dat antwoord. Als ik een afwijkende mening heb krijg ik meewarige blikken, “het is ook een tactische sport, meisje”, wordt er vanaf dat moment door me heen gepraat etc.

























