Inge

Tijdens het hardlopen (met muziek op) is een jongeman achter me komen fietsen op de stoep en hij slaat me totaal onverwachts op mijn kont. Ik word boos en begin te schreeuwen: “klootzak, blijf met je poten van me af, dit is toch niet normaal”etc. Verbaasd kijkt hij me aan, had blijkbaar deze boze reactie niet verwacht. Vervolgens fietst hij weg, hoofdschuddend en steekt zijn middelvinger naar me op. Als ik het verhaal vertel stellen mensen altijd vragen: waar was dat dan? hoe laat was het? is het wel een veilige plek om te lopen? Het was half vijf ‘s middags op een drukke straat waar toevallig (?) even niemand in de buurt was. Dat je in de kroeg overal wordt aangeraakt accepteer je maar zo op straat was een bizarre ervaring. Sindsdien ga ik liever niet meer alleen hardlopen en voel ik me nog minder prettig als ik alleen op straat ben en een man me tegemoet komt lopen of achter me loopt. Het heeft me bang gemaakt en ik kan niet begrijpen waarom een man zoiets zou doen. Zou hij beseffen wat het doet met een vrouw? Dat je straat niet meer je veilige straat is, dat je loslopend wild bent en blijkbaar nog beter voor je eigen veiligheid moet zorgen. Ik had mezelf voorgenomen dit voorval geen impact te laten hebben, het te vergeten, zo erg was het ook niet, gaat nooit weer gebeuren en wat er verder nog afgezwakt kan worden maar ik moet helaas constateren dat het wel wat met me heeft gedaan. Hij heeft wel wat met me gedaan.