Ik ben het enige vrouwelijke staflid van een scoutingroep. Als we gaan kamperen worden alle meisjes die naar een van de stafleden (allemaal jongens) gaan omdat ze ongesteld zijn en hulp nodig hebben, direct doorverwezen naar mij. Ik het natuurlijk helemaal niet erg om die meisjes te helpen, maar het is dan soms alsof ik als vrouw de enige ben die daar mee kan dealen, en alsof dat één van mijn belangrijkste functies is als staflid.
Eén keer tijdens de staf-evaluatie aan het einde van een dag, kreeg ik van één van de jongens een compliment over dat ik die dag snel had opgetreden toen ik een meisje dat ongesteld was (en hij naar mij toe had gestuurd) hulp nodig had. Verder kreeg ik helemaal geen complimenten voor die dag of voor andere dagen dat hele kamp.